Mendiko osterak: Paimpont

2026(e)ko ekainaren 14(a), igandea

Paimpont

Paimpont herrira gerturatuko gara Brocelandieko basoetatik ibilbide zirkular bat osatzeko eta herria, bere abadiarekin ezagutzeko. Ibilbide polita basoetan barna, zenbait urmael bisitatuz.

Ibilbideko xehetasunak Wikilocen:

Ibilbideko bideoa:

Ibilbidea:

Ibilbidea

Altimetria

Paimpont herria pasa eta area handi batean autokarabana utzita ibilbidea bertatik hasiko dugu.

Area

Errepidera atera eta ezkerretik abiatuko gara aurreneko baserrira iritsi arte.

Area

Ezkerretara

Baserri honetan errepidea utzi eta eskuinetik abiatzen den pistatik metro gutxi batzuk egin, eraikinak bukatu eta segituan dagoen ezkerreko pistatik jarraitzeko.

Eskuinetik errepidea utzi

Komuna izen bereko basoak estaltzen du nagusiki (Brocéliande basoaren zatitzat hartzen da). Bertako biztanleak oraindik sakabanatuta daude nekazaritzarako erabiltzen diren antzinako soilgune zabalen artean, eta herria erdian, garapen berantiarra eta oraindik mugatua izan duena. Denda batzuk ditu, XIII. mendeko abadia bat eta baso babestuak inguratzen du.

Hamaika mila hektarea baino gehiagorekin, departamenduko komunarik handiena da. 17 km-ko luzera du, eta ipar-hego ardatza baino luzeagoa da mendebalde-ekialde ardatza.

Komunaren testuinguru geologikoa Paimpont basoaren lurraldearen zati da, geologoek Rennes hegoaldeko sinklinal paleozoiko gisa deitzen dutena.

Paimpont herriak Paimpteko urmaela edo Abadiako urmaela bezala ezagutzen den 50 hektareako urmaelaren ekialdeko muturra inguratzen du. Bere ertzetan Paimpt abadia sortu eta garatu zen.

Baserria

Aurreneko bidegurutzean ezkerretik basoan murgiltzeko.

Ezkerretatik segi

Zutoina

Paimponteko basoan barneratuko gara eta pista eroso batetatik jarrituko dugu bertze bidegurutze batetara iristeko. Han ezkerreko norantza jarraitu beharko dugu.

Paimpont basoa (bretoieraz: Breselien edo Koed Pempont), XV. mendera arte Brecilien basoa deitua, sarritan Brocéliande, arturiar kondairaren baso mitiko eta sorgindua, Bretainiako Ille-et-Vilaine departamenduan dago, Rennesetik 30 km hego-mendebaldera. 9.000 hektareako eremua estaltzen du, eta inguruko Morbihan departamenturaino hedatzen den baso-mendigune handiago baten zati da.

Basoz inguraturik bertze bidegurutze batetara atera eta oraingoan eskuineko pistatik segi.

Paimpont basotik

Bertze bidegurutze batetara iritsi eta ezkerreko pistatik segi.

Ezkerreko pistatik

Aurrerago bertze pista batekin bat egingo dugu eta oraintoan eskuinetik jarraitu.

Eskuinetik

Bide honetatik Etang du Pas Du Houxera hurbilduko gara. Urmaelaren aurretik errepidera atera eta metro batzuk bertatik egingo ditugu ertzera iristeko.

Zuzen

Baso-mendiguneak paisaia-mosaiko bat osatzen du, basoak, txilardiak, urmaelak (metalurgia-industriarako sortutako Perray eta Forges basoetakoak barne), laborantza-lurrak eta etxebizitzak dituena. Jatorrizko basoa haritzez eta pagoz osatutako basoa zen, eta nabarmen degradatu da: Erdi Aroko monasterio-soilguneek, siderurgia-industriak erregai gisa XVII. mendetik aurrera kontsumitutako egur-kontsumo handiak eta Lehen Mundu Gerran piztutako suteek basoaren degradazioa eragin zuten: podzolizazioa, landaredi-sail atzerakoiak ezartzea (haritzen eta pagoen basoa degradatzea basoko pinuen basoetan, eta, bereziki, itsas pinuaren basoan), eta koniferoen sarrerek bizkortu zuten (1840 inguruan sartuak). Hala ere, leku egokietan, haritz eta pagoen basoa leheneratu ahal izan da, eta gaur egun basoaren elementu nagusia da.

Informazio gehiago basoaren inguru. BERTAN.

Basoa

Urmaela eta gaztelu bat ikusgai izango dira behatoki honetatik.

Etang du Pas Du Houxe

Erdian dago eta tamaina alderagarria du. 75 hektarea hartzen dituen beste urmael handia Pas-du-Houxeko urmaela da, XIX. mendeko gazteluek inguratzen dutena (Brocéliande eta Pas-du-Houxeko gaztelu pribatuak). Sakonera txikia duenez, klima-aldaketekin batera, azalera nahiko aldakorra da. Abbayeko eta Pas-du-Houxeko urmaelak Ille-et-Vilaineko urmael distrofikoen adibide dira.

Etang du Pas Du Houxe

Panoramika Etang du Pas Du Houxe

Etang du Pas Du Houxe

Atsedenalditxo baten ostean berriz errepidera atera eta oraingoan metro gehiago egin beharko ditugu bertatik, ezkerretatik abiatzen den pista edo bide batetatik utziz.

Etang du Pas Du Houxe

Errepidea utzi eta ezkerreko pistatik jarraitu.

Ezkerretatik errepidea utzi

Bertze pista honetatik laburbidetxo bat izango dugu basoan murgilduz aurrerago D71ra ateratzeko.

Zuzen

Basoa

D 71ra atera eta eskuinetik metro gutxi batzuk errepidez egin beharko dira, berriz ere ezkerretik abaitzen den pistatik basoan barneratzeko.

D 71 eskuin

Errepidea ezkerretik abiatzen den pistatik utzi.

Ezkerretik

Basotik tarte eder bat egingo dugu eta aurrerago bertze errepide batetara aterako gara, Urmael Urdinarekin mugatzen dena. Ezkerretatik metro gutxi egin, aurrerago eskuineko pistatik berriz uzteko.

Ezkerretatik

Zutoina

Errepidea gurutzatu eta eskuineko pistatik berriz basoan barneratu, Urmael Urdinera gerturatzeko.

Eskuineko pistatik errepidea utzi

Bertatik Urmael Urdineko atetik igarotzen de errepidera iritsiko gara oraingoan D 773. Berriz ezkrretatik metro batzuk egin, aurrerago, eskuineko bide batetik uzteko.

Ezkerretik

Urmael Urdina edateko ura biltzen duenez hesitua dago eta ezin pasa.

Urmael urdina

Urmael urdina, herriaren iparraldean, lehen deskribatutako Abadiako urmaeleko urei lotzen zaie. Pas-du-Houx urmaela ez bezala, zona berean baitago, oso sakona da (15-50 metrokoa), XX. mendearen hasieran basoko meategi nagusia urpean geratu zelako (1910ean itxi zuten). "Gero putzu zabal hau dago, hektarea bat baino gehiagokoa, neguan ertzeraino betea, ia zeruko urdina dirudien ur argi bat islatzen duena." Beste urmaelak ez bezala, ur-metaketa ez dator batez ere euri-uraren jariatzetik, eta horrek argitasun paregabea ematen dio. Ur hori ez zen inoiz erabili XX. mendearen bigarren erdira arte, orduan ponpaketa-estazio bat eraiki baitzen kalitate bikaineko (burdinaz aberatsa, hala ere) eta ia konstanteko ur-erreserba hori ustiatzeko.

Urmael urdina

Errepidetik metro batzuk

Aurrerago eskuineko bidera pasa eta berriz ere basoan murgildu.

Eskuineko bidea

Paimpont basoa

Bidegurutze batetara iritsi eta zuzen jarraitu behar da. Gure kasuan ezkerretatik apurtxo bat desbideratuko gara banku batzuk direlako eta toki freskoa dugulako bazkaltzeko.

Paimpont basoa

Pista honetatik Etang L´Abbaye de Paimpont ertzera iritsiko gara. Han bidegurutze bat dago itzuli osoa ematen diona baina gure kasuan ibilbidea apurtxo bat luzatzeko eskuinetik inguratzen jarraituko dugu.

Eskuinetik

Eremu hau zohikaztegikoa da.

Zohikaztegia

Abadiako urmaeleko pasealekua

Noizean behin urmaeleko ertzera gerturtatuko gara bertatzik ikuspegiak izateko eta Paimpont herria eta abadetxea ikusteko.

Urmaela

Abadia

Ibilbideak zurezko elementu ezberdinak ditu zenbait tokietan zohikaztegitik igaro ahal izateko.

Zurezko bidea

Zurezko abadiako urmaeleko bidea

Panoramika

Urmaela

Paimpont abadetxea

Paimpont basoa

Urmaela

Paimpont urmaela

Azkenik errepide nagusira aterako gara eta bertatik ezker aldetik aurrera egingo dugu herrira iristeko.

Ezkerretara

Paimpont herria, granitozko etxetxoekin eta lorategi loratuekin. Ia 50 hektareako urmael batera begira, Paimpont herri txiki eta harmoniatsua da, xarma pausatua duena. Bidezidor pintoresko eta oso poetiko batetik ibil zaitezke, piloteen gaineko pasabideei esker, eremu hezeak eta Frantzian oso ohikoa ez den ingurune naturala, zohikaztegia, ezagutzeko.

Paimpont

Ibaia gainditu eta ezkerretik urmaleko bazterreko bidetik jarraitu.

Paimpont urmaela

Azkenik abadetxera iritsiko gara.

Paimpont

Bertan XX. mendearen hasierako postal bateko irudia:

Abadetxearen aurrean, nola ez ba, gerra handiko hildakoentzako omenezko monumentua.

Abadetxea

Paimpont abadia

Gerrako hildakoen monumentua

Lehen Mundu Gerran, 585 egoiliar mobilizatu zituzten. Lehen Mundu Gerran Frantzian zehar hil ziren 140 soldaduren izenak ditu Paimanten erorien monumentuak.

Beste iturri batek adierazi zuen Paimanten 157 soldaduk bizia galdu zutela (1923an inauguratu eta abadiatik gertu eraikitako gerran eroritakoen monumentuko obeliskoan grabatutako zerrendaren arabera (Place des Litières orain Place du Roi-Saint-Juez)

Paimpont abadia

Abadia bisitatuko dugu eta ondoren berriz ere urmaelaren ertzera jaitsiko gara.

Paimpont abadia

VII. mendean Juez Ëlek sortutako monasterioa Notre-Dame de Paimpt abadia bihurtu zen XIII. mendean. Denbora askoan, herria abadia eta ondoko eraikinak baino ez ziren izan, hala nola erromesentzako aterpetxea, hilerria eta etxebizitza batzuk.

Paimpont abadia

Fundazio-abadia oso zaharra da, eta Dumoniako errege Judaelen semea zen San Judiael (c.590-652?), bere erlijio-bizitzaz gain Bretainiako errege honen monartzea ere izan zena. Fundazio hori 630. urtean edo geroxeago sortu zen. San Kolunbanoren Erregelaren jarraitzailea izango zen etxea, Saint-Méen abadiatik (edo Saint-Jean-de-Gaël) zetozen monjeekin osatua, 600. urtearen inguruan Judaelen erregealdian sortua. Lehen abadia hura erabat desagertu zen normandiarren inbasioekin.

XI. mendearen hasierara arte ez zen monasterio-etxea berreskuratu Saint-Méen abadiaren menpeko prioratu beneditar baten fundazioarekin. 1192an, Celestino III .a aita santuak Saint-Méenetik bereizi zuen, ez bere monjeen aurkakotasunik gabe, eta horrek, handik gutxira (1199, edo 1211), San Agustinen Araua onartzera eraman zuen, kanoniko bihurtuz. Hainbat gerra-alditan ondorio suntsitzaileak jasan ondoren, agustindarren etxeak Iraultzara arte iraun zuen, Sainte-Geneviève-ko kongregazioari atxiki ondoren. Monasterio-eraikuntzak hainbat garaitakoak dira, urteetan zehar izandako eraikuntza, eraberritze eta zaharberritzeen ondorio.

Paimpont abadia

Forges eraikina

Okupazioan zehar, armada alemaniarrak mendebaldeko indar alemaniarrentzako aginte-postu bat ezarri zuen Forges de Paimpont pabiloian, gotorleku sare oso batek defendatua.